Przyzwyczajeni do życia pełnego efektów i osiągnięć, w kwestii spełniania swoich marzeń też sobie za wysoko stawiamy poprzeczkę.

Jak już je mamy spełnić, to tylko ‚z całej siły’ – czyli albo rzucam wszystko i zostaję fotografem dzikich zwierząt, albo postanawiam żyć w samotni na krańcu świata itp., albo nic.

A to przecież nie jest tak, chociaż trzeba przyznać, że niektórzy idą na całość (brawo!).

Można to też robić po kawałeczku przecież – trochę dorosnąć do zmiany i coś zrobić w wymarzonym kierunku, odpocząć, a potem znowu trochę się zbliżyć. Najważniejsze, żebyśmy się nauczyli przyglądać tej drodze z życzliwością.

Najczęściej widzimy tylko efekt końcowy czyichś wieloletnich zmagań. Pamiętajmy o tym.